මොර සූරන
වැසී එළියේ
අකුණු ගසන කැළඹිලී
හිත ඇතුලේ
අහසේ දුක
පොළව මත
අතරමැද - අපි
තෙතබරිතව
පොලේ ගහපු
හීන වුණත්
ලස්සනයි
කුඩුවෙලා
පේනකොට
ආදරය
ඇය නෙවේ නම්
මා මිය ගිය තැන් වල
රූස්ස ගස්ද
උසට වැවී ඇත
කළුවරට ගල් ගසා
ඉරා දමමි
හිතේ පැලවු
දුක
මිරිගුවකි ඈත
ගිණි වැකුණු තාර පාරක
සිනහවකි අතරමං වුණු
ඉස්සර හුරුපුරුදු
හිත පුරා
සැරි සරා
දග පපා
රැය පුරා
ඔහොම හුරතල් වුණාම
පාන්දර බත් ඉදෙනවද
